Nee zeggen is ja zeggen – over consumptiebonnen en waarde

De essentie van minimalisme is niet, zoals je dat soms zou denken, het wegdoen van spullen, of een estetische manier om je huis in te richten (al kan dat wel een onderdeel ervan zijn als je het belangrijk vindt). De essentie is vaker nee zeggen om zo meer ruimte te scheppen voor de dingen waar je ja tegen zegt. Maar hoe ziet dat er dan uit?

Liever wat anders met je tijd doen
Een goede manier om te werk te gaan deed een kennis me aan de hand. Zij vertelde dat ze van een vriend geleerd had om bij alles wat haar gevraagd werd eerst te zeggen: ik denk er even over na. Zij krijgt als dichter met enige regelmaat verzoeken om te komen optreden. Vaak is dat voor consumptiebonnen of ‘exposure’, en maak je daarvoor zelf reistijd, wachttijd en kosten. Uiteindelijk is de vraag of dat wel de moeite loont. Zoals ze zegt: vaak is wel duidelijk wat de ander aan mijn bijdrage heeft, maar schiet ik er zelf niks mee op. Dus denkt ze er even over na, zegt vervolgens nee en gaat iets doen wat ze zelf waardevol vindt, zoals een gedicht schrijven of wandelen met de hond.

Er op terugkomen
Zelf zeg ik te vaak haast automatisch ja tegen dingen. Dus even nadenken voor ik besluit kan al helpen. Maar goed, op dit moment zit ik met een redelijke lijst aan verplichtingen. Stel nou dat het je boven het hoofd groeit, wat moet je dan?
Op de eerste plaats eens goed kijken wat je allemaal op je lijstje hebt, en hoeveel tijd elk ding kost. Vervolgens kijk je wat het jou oplevert. En dat is eigenlijk het belangrijkste, want wat het jou oplevert aan geld, of nieuwe ervaringen, of simpelweg plezier, wat dan ook, bepaalt of je investering de moeite waard is. En als dat niet zo is, dan mag je altijd terugkomen op je besluit. Dat is niet leuk, zowel voor de ander als voor jezelf, maar op de lange termijn wel beter voor jezelf.

Waarde is niet waardevrij
Woorden als investeren en waarde kunnen misschien wat koud overkomen, daar ben ik me van bewust. Ik moest zelf ook fronsen toen ik bij the Minimalists las dat zij soms vriendschappen beëindigen omdat die geen waarde meer toevoegen. Dat klinkt zo berekenend, zo rationeel. Maar de andere kant is, en dat zei mijn dichtende kennis heel mooi: uiteindelijk gaat het erom jezelf, en wat jij belangrijk vindt serieus te nemen. Dus misschien zelfs die vriendschap die je alleen maar energie kost opzeggen, of die opdrachtgever die altijd het onderste uit de kan wil niet meer benaderen.

Ik heb het, ondanks de verplichtingen, momenteel redelijk op de rit. Ik doe vooral dingen die ik wil doen, en weinig dingen die moeten. Toch heb ik ook twijfelgevallen op mijn lijst: dingen waarvan ik niet kan overzien wat ze op gaan leveren, maar waarvan ik nu al weet dat ze tijd gaan vragen. Hoe ga jij daar mee om? Wat geeft voor jou de doorslag om wel of niet door te gaan?

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s