De beste opruim-oneliner ooit

minimalisme is ook vooral heel veel weggooien

Mijn eerste kennismaking met minimalisme verliep eigenlijk via Marie Kondo. Haar boek, Opgeruimd, kwam op een moment dat ik op zoek was naar rust en orde, en hielp me om meer ruimte te scheppen in mijn huis en daardoor ook in mijn hoofd. Ik was dan ook heel blij dat ik van uitgeverij Kosmos een exemplaar van De kunst van het weggooien kreeg. De schrijfster, Nagisa Tatsumi, is een inspiratiebron geweest voor Marie Kondo. Maar – en zie het maar als zo’n Japanse vechtfilmshowdown – hoe verhouden meester en discipel zich tot elkaar?

Enquête versus surrealisme, 0-1
Tatsumi komt niet geweldig uit de startblokken, dat mag gezegd worden. De introductie van haar boek vertelt over een weinig spannende enquête die ze gehouden heeft onder een vrij homogene groep grootstedelingen, en weet daar in bijna twintig pagina’s weinig relevants over te zeggen. Bottomline: mannen hebben het meest moeite met boeken wegdoen, vrouwen met kleding wegdoen. Daarnaast zien zowel mannen als vrouwen weggooien als de beste oplossing, maar mannen vinden een groter huis kopen ook een alternatief, terwijl vrouwen hun heil ook zoeken bij opbergmethodes.

Kondo doet dat beter. Ze vertelt surrealistische verhalen over het stiekem weggooien van spullen van familieleden, en komt tot de conclusie dat je dat beter niet kunt doen. Of over hoe ze als klein Kondootje al sleepte met vuilniszakken met spullen, geïnspireerd door Tatsumi dus. Waar je bij Kondo soms denkt dat haar verhaal een briljante satire is, valt er bij Tatsumi weinig te lachen. Haar boek is zakelijk, weinig persoonlijk, en misschien in die zin niet westers genoeg (in Japan werden er meer dan 2 miljoen exemplaren van haar boek verkocht, dus daar heeft het zeker wel de juiste toon).

Slogan versus slogan, 0-2
Does it spark joy?, vraagt Kondo. Haar hele boek in 4 woorden. Tatsumi: Word je bewust van wat je tot nu toe onbewust deed, en maak een weloverwogen omgang met spullen tot een vast onderdeel van je levensstijl. Volgens mij hoef ik weinig toe te voegen over wat catchy is en wat niet….

Totalkrieg versus guerrilla-oorlog, 1-3
Maar dan de inhoud! Ik schreef al eens over de lessen die ik van Kondo geleerd heb, en wat vooral als zinnig blijft staan: pak dingen per categorie aan. Als je de Kondo-methode serieus toepast, dan werkt dat als een soort Totalkrieg op je huishouden. Het kan een behoorlijke reset zijn, en dat is echt heel waardevol. Aan de andere kant lijkt Tatsumi er meer van uit te gaan dat je relatie met je bezit een soort guerrilla-oorlog is. Continu komen dingen je huis binnen en nestelen zich op je eettafel, in je koelkast, je bureaula, je leesstapel, enzovoort. In haar boek toont ze je 10 denkfouten die we maken in relatie tot spullen, en daarbij passende strategieën. Daarnaast geeft ze tips over verschillende soorten weggooien. Hierin toont zich dan wel de waarde van het boek, daarom voor allebei een punt op de inhoud.

Epiloog
Het stof daalt neer, en de discipel heeft haar meester verslagen. Kondo is de kawaii-koningin van het Youtube t-shirt vouwen, Tatsumi de onpersoonlijke professional. ‘Dit sparkt pas joy’, zegt Kondo en tilt de gouden opruimbeker boven haar hoofd. ‘Ach’, zegt Tatsumi, ‘als je dood bent wordt alles afval (zie pag. 71).’ Bam! Beste opruim-oneliner ooit! En de jury komt en grist de beker uit de handen van Kondo. Tatsumi wint in de overtime!

De kunst van het weggooien – Nagisa Tatsumi. Uitgeverij Kosmos, 17,99 euro.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s