Minimalisme 2.0.1 – waarom ik niet meer drink

Zo langzamerhand kennen jullie het riedeltje wel: minimalisme gaat om handelen naar wat je belangrijk vindt. Soms verwijder je iets uit je leven om ruimte te maken om iets anders toe te voegen. In de categorie dingen verwijderen besloot ik om geen alcohol meer te drinken en ik zal proberen uit te leggen waarom.

Eigenlijk moet ik daarvoor eerst iets uitleggen over roken. Daar ben ik, na veel stoppen en weer beginnen, nu alweer een tijd mee gestopt. Elke keer ging ik voor de bijl als ik óf moest optreden óf als ik in een sociale situatie was, zoals een feestje. Beide gelegenheden hebben een element van spanning in zich, en ik hield mezelf voor dat ik door te roken minder spanning voelde. Ik kreeg dan bijvoorbeeld wel weer meer last van knijpen met mijn ogen, een andere manier waarop spanning zich bij mij uit. Daarnaast raakte ik lichamelijk gewoon uitgeput van het roken, dat veel van het herstelvermogen van mijn lichaam vroeg. Uiteindelijk ben ik gestopt: roken hielp niet om spanning weg te nemen en kostte me de energie die ik nodig had om ’s avonds na mijn werk ook nog wat te ondernemen.

Daglange hoofdpijn
Zit roken tegenwoordig behoorlijk in het verdomhoekje, alcohol is een sociaal volledig geaccepteerde verslaving. Juist ook omdat, denk ik, alcohol een beetje de scherpe randjes van de dingen haalt. We worden wat losser in sociaal contact, of komen wat tot rust na een drukke werkdag. Zelf was ik de laatste jaren vanzelf al een gematigder drinker geworden, maar ook ik vond het fijn om bij een optreden of als ik een avond niks hoefde een biertje of een glas whisky te drinken. De laatste tijd merkte ik alleen dat ik zelfs in kleine hoeveelheden last krijg van alcohol. Voor het drinken van een paar biertjes betaalde ik met daglange hoofdpijnen die niet verdwenen met paracetamol (tot dan toe mijn wondermiddel). En net als bij het roken kwam ik tot de conclusie dat de baten niet tegen de kosten opwegen. Ik heb helemaal geen zin om hoofdpijn te hebben, of slecht te slapen. Ik wil gewoon dingen doen, óf juist echt ontspannen.

Energievreters
En dat is het eigenlijk in een notendop: de dingen waar ik op leunde omdat ze me zouden helpen ontspannen, of in sociale situaties zouden moeten helpen, doen dat helemaal niet. Ze kosten me juist energie en leveren me extra spanning op. Allemaal dingen waar ik van moet herstellen, terwijl ik aan de andere kant heel druk ben met werken, mijn gezin en het stadsdichterschap en daar ook van moet bijkomen. Uiteindelijk kwam ik tot de conclusie dat het gewoon niet klopte, dus stopte ik om de dingen te kunnen doen die ik wel belangrijk vind. Zoals ’s avonds nog wat schrijven, een afspraak plannen of wat werken.

Ik moet zeggen dat het niet briljant is hoor. De spanning en zenuwen die ik eerder probeerde weg te drukken onderga ik nu ‘gewoon’. Dat is niet heel prettig, maar aan de andere kant ga ik er ook niet dood van. En ik merk dat ik het ook gewoon een beetje kan bekijken; het kan laten zijn. Het zorgt er in elk geval voor dat ik beter naar mezelf luister.

 

Hoe werkt dat bij jou? Heb jij, naast al die spullen die je aan het wegdoen bent, ook gewoonten waar je wel van af wilt?

Advertisements

10 thoughts on “Minimalisme 2.0.1 – waarom ik niet meer drink

  1. Op dit moment wel hahaha maar dat komt omdat ik weer eens in lange tijd met een kater op de bank lig. Auchh…

    Ik zou af willen van te vettig eten en meer groente willen eten. Ik merk aan mijn lichaam dat ik me zwaarder voel wanneer ik weinig groente en veel dierlijke producten eet… dus wil daar een balans in vinden.

    Like

    1. Katers zijn altijd een goed bezinningsmoment;-). Maar ik herken wel wat je schrijft, hoe je lichaam eigenlijk wel aangeeft wat goed is. Nu nog daar altijd naar luisteren, dat is de uitdaging!

      Like

  2. Zeer herkenbaar😀 Inmiddels al bijna 10 jaar rookvrij maar alcohol speelt nog wel een rol. Wel houd ik een pauze van 40 dagen, beginnend op Aswoensdag en eindigend op 1e paasdag
    en dat alweer een jaar of vijf. Aanrader 😉

    Like

    1. Ook wel mooi zo’n bezinningsperiode, dat haalt je van de automatische piloot. Ik moest wel lachen toen ik je blog over advocaat las, had ik het van de week nog met een vriend over. Alleen noemden wij het vroeger puddingsaus thuis

      Liked by 1 person

  3. Ha Wibo, wat een mooi, eerlijk blog! Wat me triggerde om ‘m te lezen:ik merk de laatste tijd ook dat ik zelfs na kleine hoeveelheden de volgende dag echt last heb van alcohol (door ouder worden, maar zeker ook omdat ik het afgelopen jaar beter heb leren luisteren naar mijn lichaam -en ja dan zegt het dus ook ineens dit soort dingen).
    Vandaag is weer zo’n gammele na-twee-wijn-dag…Maar jaaa, idd die scherpe randjes op sociale gelegenheden, de smaak en het ontspannen gevoel. Weegt het tegen elkaar op?

    Like

    1. Hoi Judith, wat zeg je dat mooi: een gammele na-twee-wijn-dag:-). Vroeger had ik van die dagen dat ik dan een beetje loom was na een alcoholavond, dat was wel fijn. Maar gammel zijn, dat is nooit fijn. Ik herken wel wat je zegt, qua smaak en ontspannen gevoel, maar ik merk dat die sociale gelegenheden ook zonder drank best te doen zijn. En dan ben ik dus echt blijer zonder drank:-). Wel benieuwd wat het voor jou zou doen als je stopt. Ik ken veel mensen die periodiek non-alcoholisch leven, een testmaandje of zo. Misschien wat voor jou om eens te proberen?

      Like

  4. Mooi kwetsbaar opgesteld stuk, Wibo, Mijn reactie: al heel lang geleden, ik weet niet eens hoe lang ben ik gestopt met roken. Het kostte me niet veel moeite volgens mij omdat ik ervan overtuigd was, zelf wilde dus, dat ik voor mijzelf/mijn eigen gezondheid wilde kiezen. Voorgoed, nooit meer aanraken; de uiteenzettingen van Carr hielpen me er ook bij. Daarna steeg de behoefte aan alcohol, voor mij niet echt verslavend maar toch: elke avond als troost of beloning twee glazen rode wijn, lekker warm. Kort geleden wou ik ervan af, het leek me niet altijd goed te doen. Tot mijn blije verbazing is ook dat niet heel moeilijk – ook niet de begeleidende hartige hapjes – zeker niet als mijn dag grotendeels gevuld was geweest met voor mij aangename bezigheden, die me hadden gevoed. Maar o, er blijft nog genoeg over waar ik van af wil, met als voornaamste: de eeuwige zelfkritiek (werk in uitvoering). Laten we elkaar maar veel bemoedigen, dat heeft ieder mens nodig, zeker de heel gevoeligen. Succes met opruimen/loslaten en wees vooral zacht voor jezelf, dat helpt volgens mij. Warme groet van Marianne. M.H.B. Sorgedrager – van Halewijn Schalkhaar T. 0570-625556 E. mhb.sorgedrager@tiscali.nl W: http://www.sorgedragers-spirit.nl

    _____

    Like

    1. Hoi Marianne,
      Dank voor jouw reactie! Allen Carr ken ik nog wel, ook in het verleden succesvol mee gestopt;-). Maar wat mooi wat je zegt: werk in uitvoering. Dat is het ook he, en elke dag kleine stapjes zetten! Ik zal je erop wijzen als je kritisch op jezelf bent, dat wil ik graag voor je bijdragen voor zover ik dat kan;-). En dan mag jij het me zeggen als ik teveel hooi op mijn vork neem:-).
      Hartelijke groet,
      Wibo

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s